Η μικρή ελαφίνα θα μεταμορφώνεται λίγο-λίγο σε γυναίκα, πάντα αινιγματική, ταγμένη στα δοξαστικά ξοδέματα της πένας της και προορισμένη να μιλάει στις ψυχές όπως μιλούν τα φύλλα όταν τ’ αγγίζει ο αέρας, περιφρουρώντας και μαζί απεικονίζοντας ανείπωτα μυστικά...
"Ο Xρόνος είναιπολύ αργός για όσους περιμένουν,πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται, πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν, πολύ σύντομος για όσους χαίρονταικαι αιώνιος για όσους αγαπούν." Henry Van Dyke
6 το ακολούθησαν to Calmness...:
η ηρεμία έρχεται πάντα μετά την καταιγίδα, ελαφάκι μου... αργά, αλλά σταθερά....
:))
Στη Σουηδία το καλοκαίρι και ο ήλιος κρατάνε συνέχεια και το χειμώνα εχει κρύο έξω και ζέστη μέσα...
Να σκέπτεσαι θετικά!!!
Πολύ συννεφώδεις ο ουρανός των συναισθημάτων σου, πολύ υγρή και η αίσθηση του πόνου που αφήνεις πίσω από το γραπτό σου.
Πρεπει να -περνας καλα για να βιωνεις τετοια ηρεμια....
δε περνάω καλά πυγμαλίων...νιώθω ευτυχισμένη...
μετά από μπόρα περιμένεις να δεις το ουράνιο τόξο δείμε μου...κι επειδή ακόμα πιστεύω στα παραθύρια, ξέρω πως εκεί βρίσκεται ο θησαυρός μου...
ναι νίκο...αυτό κάνω :)
όμορφo ακούγεται δημοσθένη...
ναι natassaki μου... :)
Post a Comment