Σκωτσέζικα πυροτεχνήματα

For there will be fireworks

and they will light up your eyes

and you will feel more alive

than ever before...

Υπόσχεση που κρατάνε οι There Will Be Fireworks,

εισβάλλοντας ορμητικά στα αυτιά

αυτών που τους ανακαλύπτουν.

Κιθάρες φλεγόμενες και ρυθμοί που μοιάζουν να χοροπηδούν σε ναρκοπέδιο

υπό τους ήχους σκωτσέζικης στρατιωτικής μπάντας,

αντισταθμίζονται, από τις πανέμορφες μελωδίες του πιάνου,

την παιδικότητα του glockenspiel,

τα αργόσυρτα μουρμουρητά του βιολιού

και τη νηνεμία των πνευστών.

Και στο κέντρο όλων, η ιδιαίτερη φολκλορική χροιά του

Nicholas McManus

που ντύνει τους λυρικότατους στίχους

άλλοτε με ανεμοδαρμένα και χαμένα στα highlands ουρλιαχτά

κι άλλοτε με τρυφερούς βοκαλισμούς.

Ηχογράφησαν, διανέμουν

και προωθούν μόνοι τον δίσκο τους.

Foreign Thoughts

Subscribe Free
Add to my Page

Blue Roses

Ο έρωτας με την πρώτη ματιά είναι συνήθως ένα πυροτέχνημα. Σε εκτοξεύει σε μεθυστικά ύψη μέχρι να διασπαστεί σιγά σιγά σε μικρά πολύχρωμα φωτάκια και να εξαϋλωθεί. Τη μουσική της Blue Roses ή Laura Groves την ερωτεύομαι με αργά βήματα. Ανακαλύπτω μέρα με τη μέρα τα κρυφά κομψοτεχνήματα των ντελικάτων μελωδιών και ενορχηστρώσεών της να ισορροπούν με τέλεια δεξιοτεχνία με τους φευγαλέους στίχους. Και, κυρίως, την αφοπλιστικότητα της αθώας και αιθέριας φωνής της, που μοιάζει να κρύβει μέσα της ολόκληρες χορωδίες, θυμίζοντας - χωρίς αυτό να της αφαιρεί στάλα γοητείας - μια άλλη αγαπημένη, την Kate Bush. Ο δρόμος της Blue Roses φαντάζει λαμπερός, δίχως ίχνος μουντζούρας, στρωμένος με ροδοπέταλα...

Rebecca

Does Anyone Love Me Now?

Worriedaboutsatan - Arrivals

Με αφετηρία το Leeds, τα δύο μέλη των Worriedaboutsatan, Gavin Miller και Tom Ragsdale, φορτώνουν τις βαλίτσες τους με τα απομεινάρια των επιρροών τους, όπως Mogwai και Explosions in the Sky, μια πληθώρα ήχων που συλλέγουν από ποικίλες πηγές, φυσικές ή ηλεκτρονικές και όλες τις αντανακλάσεις των μουσικών πειραματισμών τους, όπως minimal techno, ambient και IDM. Αποτέλεσμα, μια σειρά οργανικών συνθέσεων που δεν κατατάσσονται εύκολα. Αν και η καρδιά τους παραμένει ηλεκτρονική, δεν αρνούνται τις post rock καταβολές τους (όπως αυτές εκφράζονται μέσα από τους εύθραυστους τόνους της κιθάρας του You’re In My Thoughts) και τα δανεικά στοιχεία από άλλους λιγότερο αναγνωρίσιμους κόσμους. Οι πολυρυθμικές μηχανικές υφές απουσιάζουν και η δημιουργία έντασης επιτυγχάνεται όχι με τη δημιουργία κορυφώσεων, αλλά με τη διατήρηση μιας συνεχούς αναμονής. Οι δυνατότητες της electronica δεν λειτουργούν επιδεικτικά και ως λάβαρο πρωτοπορίας, αλλά ως υπενθύμιση ενός μέσου ικανού να πλάσει οράματα άγνωστα.

Χαρακτηριστικό  δείγμα το μινιμαλιστικό Evil Dogs, που από την αρχή λειτουργεί ως υπνωτιστική παγίδα των συναισθημάτων, για να σε εκτινάξει στη στρατόσφαιρα και στη μη γήινη, κρουστή και φασματική ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα τρία άτιτλα tracks (., .., …). Κι από το απόλυτο τίποτα, επιστρέφεις στον μοναχικό, μετρονομικό χορό των παιδικών και στοιχειωμένων από το Kid A πλήκτρων του History Is Made At Night,  για να βυθιστείς στην θρηνητική δίνη από βόμβους και βιομηχανικά σφυρίγματα του All Things But You Are Silent. Ή να οδηγηθείς από τους υπόκωφους ήχους του I’m A Crooked Man σε νυχτερινές υπνοβασίες, μέχρι οι ανάλαφροι ambient ήχοι του ομότιτλου Arrivals διαλύσουν κάθε ίχνος δεισιδαιμονίας.

Οι Worriedaboutsatan σου προσφέρουν ένα περίεργο κι άκρως ελκυστικό ταξίδι, που ίσως δεν έχεις κάνει ποτέ. Ένα ταξίδι όμως μοναχικό, με συντροφιά τις σκέψεις και τους κινδύνους που ενέχουν αυτές. Όπως τα 6¨33 λεπτά αδιάκοπου σφυροκοπήματος με κώδικα Μορς του Pissing About, που λειτουργούν ως μουσική περιγραφή της τρέλας, διακόπτοντας για λίγο το ταξίδι...   

Awakening...

Πόσο θεραπευτικά και λυτρωτικά μπορεί να λειτουργήσουν μερικές απλές συγχορδίες στο πιάνο, όταν τις αγκαλιάζουν αγουροξυπνημένα καμπανάκια, φωνητικά που φεγγοβολούν σαν τον πρωϊνό ήλιο, πνευστά που δειλά δειλά ξεμυτίζουν και κιθάρες που βηματίζουν περήφανα σε τοπία βαμμένα με ηλεκτρονικές και ποπ αποχρώσεις;

Ο Παριζιάνος Schuller δημιουργεί, τρία χρόνια μετά τις χειμερινές περιπλανήσεις του Happiness, το Evenfall. Ένα δίσκο που ευωδιάζει σαν ανοιξιάτικος κινηματογραφικός καμβάς, με καρέ που μοιάζουν να αιχμαλωτίζουν το χρόνο στις πιο ειδυλλιακές του στιγμές. 

Μαζί του, κι εμένα...

(το πανέμορφο εξώφυλλο του δίσκου φιλοτέχνησε ο

Agnes Montgomery 

γνωστός κι από το εξώφυλλο του Panda Bear Person Pitch)